Dlaczego warto chronić obszary wodno - błotne?

Mokradła to wszelkie ekosystemy zimnowodne i wodne wraz z wystepującą w nich roslinnością wilgociolubną (higrofilną), a także powierzchniowe utwory akumulowane w efekcjie oddziaływania wody, np. torfy, muły i namuły. Integralną ich częścią są cieki i zbiorniki wodne - stawy, jeziora oraz wybrzeża morskie.

Mokradła, określane mianem bagien, błot, moczarów, trzęsawisk, topieli czy torfowisk są ostatnimi naturalnymi (torfowiska) i prawie naturalnymi (łąki i pastwiska) krajobrazami w naszym kraju.

Mokradła, szczególnie torfowiska, pełnią wyjątkową rolę w gospodarce wodnej naszego kraju i nie tylko

• regulują obieg wody w otoczeniu, gdyż stanowią wielką, naturalną "gąbkę", która chłonie nadmiar wody, osłabiając niszczące działanie powodzi, zapobiegając pożarom i oddaje ją w okresie suszy;
• czynnie wpływa na jakość otaczającego środowiska - odgrywają dużą rolę w krążeniu pierwiastków, pozytywnie oddziałują na przemiany klimatyczne, ograniczając m. in. skutki efektu cieplarnianego;
• są naturalnym archiwum przeszłości, ponieważ torfowiska rejestrują zmiany klimatyczne na przestrzeni wielu tysięcy lat. Na podstawie ich historii wiele można powiedzieć o zmianach klimatu i warunków życia człowieka. W niektórych z nich można odnaleźć również zachowane śladykultury materialnej człowieka;
• są miejscem występowania roślin leczniczych takich, jak np. borówka brusznica, kruszyna pospolita, bobrek trójlistkowy, rosiczka okrągłolistna, które mają zastosowanie lecznicze i mogą służyć do produkcji leków.

Dla przyrodnika jednak najważniejszą funkcją mokradeł pozostaje bogactwo występujących w nich gatunków roślin i zwierząt, bo "gdzie woda, tam i świat żywy". Ponieważ są trudno dostępne dla człowieka i pozostają na marginesie jego gospodarczych zainteresowań, stanowią ostatnie naturalne ekosystemy i ostoje rzadkich i zagrożonych wyginięciem gatunków roślin i zwierząt, cechujących się małą zdolnością przystosowania się do zmian siedliska i mogących przetrwać tylko na mokradłach. Mogą na nich zachować się ptaki i duże ssaki nie niepokojone przez człowieka, np. chronione storczyki, czy owadożerne rosiczki.