Lista aktualności Lista aktualności

Grzyb czy nie grzyb?

Zbierać czy oglądać? Dla tych, którzy mają wątpliwości - krótki poradnik grzybiarza nietypowego

Sezon grzybowy w pełni. Chętnie zbieramy prawdziwki, podgrzybki, kurki, koźlarze i kanie. A czy zauważamy te grzyby, które swym wyglądam grzyba jako takiego raczej nie przypominają?

Dla grzybowych tradycjonalistów przygotowaliśmy krótki poradnik, który może stać sie inspiracją lub zachętą do zmiany zbierackich przyzwyczajeń :)

Siedzuń sosnowy swym wyglądem tradycyjnego grzyba raczej nie przypomina. Doczekał się wielu nazw zwyczajowych. Najbardziej jednak znany jest chyba jako szmaciak gałęzisty albo po prostu kozia broda. Do 2014 roku objęty był ochroną gatunkową, ale ze względu na pospolite występowania został z niej wyłączony. To bardzo smaczny grzyb jadalny, który może zostać wykorzystany do zup, smażenia i suszenia. Jest ściśle związany z sosną – owocniki wyrastają tuż przy pniu (tylko jeden w ciągu roku). Największy znany w Polsce osobnik miał średnicę 1 m i ważył 15 kg !

Siedzuń sosnowy znany też jako szmaciak gałęzisty (Fot. J. Kuczyńska)

 

Dzieżka pomarańczowa jest grzybem, nazwijmy to - wszędobylskim. Spotkać ją można na całym świecie, w różnych środowiskach, zarówno leśnych jak i parkowych czy nawet w ogrodzie. Choć jest grzybem jadalnym, zbierana jest rzadko, gdyż jej miąższ w zasadzie pozbawiony jest smaku. Bywa natomiast wykorzystywana do zdobienia potraw.

Dzieżka pomarańczowa (Fot. J. Kuczyńska)

Innym ciekawym gatunkiem jest wykwit piankowaty. To gatunek odznaczający się osobliwym kształtem i sposobem życia. Należy do śluzowców, a niektórzy umieszczają go na pograniczu grzybów i świata zwierzęcego. Do rozwoju nie potrzebuje światła. Jednak w okresie wytwarzania zarodników 'wypełza' w miejsca oświetlone. Po dojrzeniu zamienia się w brązową twardą masę. Charakteryzuje się niezwykle wysoką odpornością na toksyczne działanie metali. W Polsce uważany za grzyb niejadalny, choć w niektórych rejonach świata jest zbierany i spożywany.

Wykwit piankowaty (Fot. J. Kuczyńska)

Innym ciekawym gatunkiem należącym również do śluzowców jest rulik nadrzewny. Młode osobniki są koloru czerwonego lub pomarańczowego, po dojrzeniu zmieniają kolor na szarobrunatny. Pojedynczy osobnik to barwna kuleczka o średnicy do 1,5 cm. Spotkać go można na zmurszałych pniakach, przeważnie w małych grupkach. Podobnie jak inne śluzowce, żywi się bakteriami, zarodnikami grzybów i rozmaitymi mikroorganizmami, nie atakuje natomiast drewna, na którym jest osadzony. Występuje pospolicie zarówno w Polsce jak i na całym świecie. Nie jest gatunkiem jadalnym.

Rulik nadrzewny (Fot. J. Kuczyńska)