Lista aktualności Lista aktualności

Co słychać u borsuka?

Przed zimowym snem.

Borsuk to zwierzę cieszące się powszechną sympatią. Zobaczyć go trudno, gdyż mieszka w norach, prowadzi nocny tryb życia a na dodatek część roku przesypia. Okazji do spotkania go jest niewiele, przybliżmy zatem jego postać.

Borsuk, znany też jako jaźwiec, to zwierzę osiągające wysokość zaledwie 30 cm. Pokryty jest srebrnoszarą sierścią a najbardziej charakterystyczna jest biała głowa, przez którą przebiegają dwie czarne pręgi. Jego nogi są krótkie lecz mocne, przystosowane do kopania nor.

Wejście do nory borsuczej (Fot. J. Kuczyńska)

Borsuk dzień przesiaduje w norze. W odróżnieniu od lisiej jest ona bardzo czysta. Prowadzą do niej wyraźnie wydeptane ścieżki, którymi nocą wyrusza na poszukiwanie pożywienia. Do komory mieszkalnej prowadzi niekiedy kilka otworów wejściowych. Część z nich na zimę zatyka zeschłymi liśćmi lub trawą. W mroźne poranki wokół zajętej nory tworzą się osady szronu. W miarę upływu lat borsucza nora powiększa się, tworząc system korytarzy o długości kilkudziesięciu metrów.

Fot. W mroźne poranki wokół zajętej nory tworzą się osady szronu (Fot. J. Kuczyńska)

Borsuk jest wszystkożerny a w jego diecie znajdują się: korzonki, grzyby, żołędzie, owoce, dżdżownice, ślimaki, owady i ich larwy a także ptasie jaja i pisklęta, gryzonie, krety i młode zajączki. W okresie jesiennym pochłania ogromne ilości jedzenia, gromadząc tym samym niezbędne ilości tłuszczu.

Z nastaniem mrozów zapada w lekki sen zimowy. Nie jest on ciągły, gdyż w cieplejsze dni borsuk budzi się by się napić i czasami podjeść nieco. W okresie zimowym żyje jednak głównie z nagromadzonego wcześniej tłuszczu, tracąc do wiosny ok. 1/3 masy ciała. Warto dodać, że w przeszłości sadło z borsuka było cennym medykamentem w medycynie ludowej, głównie w chorobach dróg oddechowych. Faktem jest, że zawiera wyjątkowo bogaty zestaw kwasów tłuszczowych, witaminy A, B2-B6, B12 oraz korzystne makro- i mikroelementy.